Zabieg powiększenia piersi traktowany jest jako pełnoprawna operacja, dlatego też wiąże się z ryzykiem powikłań i powinien być traktowany jako poważna ingerencja w nasze ciało. W większości przypadków wszystko przebiega oczywiście bez zarzutów, warto jednak zapoznać się z niektórymi kwestiami, których świadomość posiadać powinna każda kobieta decydująca się na poprawę wyglądu swego biustu.
- Z jakim ryzykiem wiąże się operacja powiększania piersi?
- Jak długo trwa operacja powiększania piersi i rekonwalescencja?
- Jakie badania należy wykonać przed operacją powiększania piersi?
- W jakim wieku można poddać się operacji powiększania piersi?
- Czy powiększanie piersi ma wpływ na karmienie dziecka?
- Czy po operacji powiększania biustu pojawią się blizny?
- Czy implanty piersi trzeba wymieniać po 10-15 latach?
Z jakim ryzykiem wiąże się operacja powiększania piersi?
Operacja powiększania piersi wiąże się z całą pewnością z bólem oraz opuchlizną, które są nieodzowną częścią rekonwalescencji. Dolegliwości te utrzymują się zwykle przez kilka pierwszych tygodni po zabiegu, przy czym ich nasilenie stopniowo maleje. Nietrwałym efektem ubocznym może być także zmniejszona lub zwiększona wrażliwość piersi i brodawki sutkowej. Zaburzenia czucia w okolicy kompleksu brodawka-otoczka dotyczą około 15–20% pacjentek i zazwyczaj ustępują samoistnie w ciągu pierwszych miesięcy od zabiegu.
Choć protezy produkowane są z coraz to lepszych tworzyw i odznaczają się nienaganną jakością, czasami dojść może mimo wszystko do ich mechanicznych uszkodzeń, m.in. pęknięcia. Wówczas należy wymienić implant i zastąpić go nowym. Warto wspomnieć również o możliwości wystąpienia skurczowej kapsuły włóknistej — powikłania polegającego na nadmiernym zagęszczeniu tkanki otaczającej protezę, co może prowadzić do deformacji kształtu piersi oraz dyskomfortu.
Jak długo trwa operacja powiększania piersi i rekonwalescencja?
Każda operacja powiększania piersi wykonywana jest przy znieczuleniu ogólnym i trwa zazwyczaj do około dwóch godzin, w zależności od techniki, umiejscowienia implantu oraz indywidualnych warunków anatomicznych pacjentki. Pacjentka zobowiązana jest do zostania w klinice jeden lub dwa dni po zabiegu w ramach obserwacji, podczas której monitoruje się czynności życiowe i ewentualne wczesne powikłania pooperacyjne.
Ból piersi ustąpić może nawet dopiero po miesiącu od operacji, ale kobieta jest zazwyczaj w stanie wrócić do pracy już po kilku dniach, zwłaszcza jeśli charakter pracy nie wymaga dużego wysiłku fizycznego. W tym czasie nosić powinna specjalny pooperacyjny lub sportowy biustonosz, który stabilizuje tkankę oraz wspomaga prawidłowe zagojenie. Unikać należy solarium i nadmiernego przebywania na słońcu, ponieważ promieniowanie UV może negatywnie wpłynąć na proces gojenia blizn oraz spowodować ich przebarwienia. Pełne obciążenia fizyczne, w tym intensywne ćwiczenia angażujące mięśnie klatki piersiowej, można powoli wznowić po około sześciu tygodniach od zabiegu.
Jakie badania należy wykonać przed operacją powiększania piersi?
Badania wykonywać trzeba przede wszystkim według zaleceń lekarza, który podczas konsultacji określi zakres diagnostyki dostosowany do wieku, stanu zdrowia oraz ewentualnych chorób współistniejących. Standardowo pacjentkę prosi się o zrobienie badania krwi, w tym morfologii, układu krzepnięcia a także grupy. Morfologia pozwala ocenić ogólny stan zdrowia, wykryć ewentualną niedokrwistość czy infekcje, zaś badania koagulologiczne — zidentyfikować zaburzenia krzepnięcia mogące zwiększać ryzyko krwawienia podczas zabiegu.
Poza tym wymagane jest również USG piersi, które służy ocenie struktury gruczołu piersiowego oraz wykluczeniu obecności zmian ogniskowych. Badanie to stanowi punkt wyjścia do porównań pooperacyjnych i jest szczególnie ważne w kontekście przyszłych kontroli onkologicznych. W przypadku nieco starszych kobiet lub pacjentek obciążonych schorzeniami kardiologicznymi zaleca się wykonanie EKG, które weryfikuje sprawność układu sercowo-naczyniowego i bezpieczeństwo znieczulenia ogólnego.
W jakim wieku można poddać się operacji powiększania piersi?
Operacje przeprowadzane są na kobietach, które ukończyły 18 rok życia, ponieważ w tym wieku proces wzrostu i rozwoju gruczołu piersiowego jest z reguły zakończony. Wcześniejsze wykonanie zabiegu mogłoby zakłócić naturalną dynamikę dojrzewania tkanki. Górna granica nie jest dokładnie określona — zabiegowi poddać może się właściwie każda pani, która spełnia określone warunki zdrowotne i nie ma w tym wypadku znaczenia, czy ma ona 30 czy 60 lat. Liczy się przede wszystkim ogólny stan zdrowia, stopień elastyczności skóry oraz realistyczne oczekiwania wobec efektu końcowego zabiegu.
Czy powiększanie piersi ma wpływ na karmienie dziecka?
Jako że implanty wprowadzane są pod gruczoł piersiowy i pod mięsień, tego typu operacja w żaden sposób nie uniemożliwia kobiecie karmienia swego nowo narodzonego dziecka. Podczas zabiegu chirurg zachowuje drożność przewodów mlekowych oraz unika uszkodzenia tkanki gruczołowej odpowiedzialnej za produkcję mleka. W przypadku dostępu przez fałd podpiersiowy lub przez pachę, ryzyko naruszenia struktury gruczołu jest znikome.
Lekarze ustalili również, że skład protezy nie przenika do mleka, jakie spożywa podczas tego procesu niemowlę. Zarówno żel silikonowy, jak i roztwór soli fizjologicznej znajdujący się wewnątrz implantów, są biokompatybilne i w przypadku teoretycznego przerwania powłoki protezowej nie stanowią zagrożenia dla laktacji ani dla zdrowia dziecka. Warto jednak poinformować ginekologa lub położną o obecności implantów przed porodem, aby specjalista podczas badania klinicznego mógł dostosować technikę palpacji i uniknąć błędnej interpretacji zmian w obrębie piersi.
Czy po operacji powiększania biustu pojawią się blizny?
Jak po każdej operacji związanej z nacinaniem powłok skórnych, na ciele pojawiają się blizny. Nacięcia są jednak prowadzone w takich miejscach, aby były one jak najmniej widoczne. Są one chowane w fałdzie podpiersiowej, pod pachą lub wokół brodawki sutkowej, co skutecznie maskuje ich obecność po zakończeniu procesu gojenia. Blizna w fałdzie podpiersiowym jest najczęściej stosowana, gdyż zapewnia dogodny dostęp operacyjny i pozostaje ukryta pod naturalnym konturem piersi.
Nie trzeba się zatem przejmować tym, że zwrócą one uwagę innych osób, zwłaszcza gdy pacjentka stosuje się do zaleceń pooperacyjnych — unika ekspozycji na słońce, stosuje preparaty wspomagające regenerację skóry i regularnie kontroluje przebieg gojenia. W pierwszych miesiącach blizna może być delikatnie czerwonawa i lekko wypukła, jednak w ciągu roku zazwyczaj blednie i spłaszcza się, stając się praktycznie niewidoczna. W rzadkich przypadkach, gdy skłonność do powstawania blizn przerostowych jest genetycznie uwarunkowana, lekarz może zalecić stosowanie plastrów silikonowych lub żeli redukujących widoczność bliznowców.
Czy implanty piersi trzeba wymieniać po 10-15 latach?
Zazwyczaj nie ma potrzeby wymieniania implantów nawet po 20 latach po ich wszczepieniu, istnieje jednak ryzyko ich uszkodzenia, które może się z taką wymianą wiązać. Nowoczesne protezy piąte generacji cechują się niezwykle wytrzymałą powłoką oraz stabilnym wypełnieniem, które nie ulega degradacji w czasie. Decyzję o wymianie podejmuje się w sytuacji powikłań takich jak pęknięcie implantu, deformacja kształtu, tworzenie skurczowej kapsuły włóknistej lub w przypadku zmiany preferencji estetycznych pacjentki.
Pamiętajmy jednak, że najlepsi producenci protez dają na nie dożywotnią gwarancję, jeżeli więc zajdzie potrzeba wyciągnięcia implantu i zastąpienia go nowym, właśnie oni przejmują na siebie wszelkie koszty związane z operacją, w tym koszt nowej protezy oraz materiałów zużytych podczas ponownego zabiegu. Gwarancja dotyczy zarówno defektów fabrycznych, jak i nieprzewidzianych uszkodzeń mechanicznych powstałych bez winy pacjentki. Regularne kontrole u chirurga oraz coroczne badania obrazowe (USG, ewentualnie rezonans magnetyczny) pozwalają na bieżąco monitorować stan implantów i podejmować decyzje terapeutyczne w oparciu o obiektywne dane diagnostyczne.