Ile spać, żeby się wyspać? Teorie na temat ilości snu

Kobieta śpi w białej pościeli

Badania wskazują, że śpimy o pół godziny krócej niż powinniśmy. Istnieje wiele teorii dotyczących prawidłowego czasu odpoczynku nocnego, jednak są to kwestie sporne ze względu na uwarunkowania genetyczne każdego człowieka. Przedstawione koncepcje zakładają różne opcje — uwzględniają przede wszystkim wiek oraz styl życia. Dowiedz się, ile godzin snu potrzebujesz, aby czuć się wypoczętym i pełnym energii.

Im więcej lat, tym mniej snu

Fakt ten może wydawać się zaskakujący, ale wraz z wiekiem zapotrzebowanie człowieka na liczbę godzin odpoczynku nocnego ulega zmianie. Ile zatem powinien spać dorosły? Naukowcy są zgodni — liczba przespanych godzin nie powinna przekraczać 7. Średnia długość snu wynosi natomiast 6,5 godziny. Tyle czasu wymaga organizm dorosłej osoby, by odzyskać siły i zapewnić poczucie wypoczęcia po przebudzeniu.

Ta optymalna liczba godzin odpoczynku wpływa bezpośrednio na funkcjonowanie organizmu. Przeprowadzone badanie w grupie dorosłych potwierdziło, że 7-godzinny sen wystarczy, by uniknąć problemów z nadwagą, nadciśnieniem i utrzymać dobrą kondycję fizyczną. Kwestią sporną pozostaje sposób regulacji czasu snu — czy konieczne jest nastawianie budzika? Lekarze podkreślają, że prowadząc zdrowy tryb życia jesteśmy w stanie przystosować swój organizm do optymalnego rytmu dobowego odpowiadającego tym 6,5–7 godzinom. Regularne godziny kładzenia się spać oraz wstawania wspierają naturalny cykl snu-czuwania, eliminując potrzebę sztywnego ustalania alarmu.

Biały budzik z serwetkami w tle

Czy dłuższy sen jest zdrowy?

Najczęściej spotykaną przypadłością, jak wykazują badacze, stanowi problem zbyt długiego snu. Tak zwane „dosypianie na zapas” — na przykład gdy wiemy, że czeka nas intensywny dzień — może okazać się brzemienne w skutkach dla zdrowia. Jedną z głównych dolegliwości, która może uprzykrzyć życie po nadmiernie długiej nocy, jest towarzyszący przez cały dzień ból głowy. To jednak nie jedyna konsekwencja — przedłużone pozostawanie w pozycji leżącej może przyczynić się do rozwoju nadwagi, otyłości, depresji oraz problemów z koncentracją.

W skrajnych przypadkach nadmiernie długi sen może zwiększać ryzyko przedwczesnej śmierci. Ponadto śpiąc zbyt długo przyczyniamy się do powstania zaburzenia określanego jako narkolepsja — osoba cierpiąca na nie jest apatyczna w ciągu dnia, ma trudności z koncentracją i odczuwa ciągłą senność. Nadmierna senność może być również objawem schorzeń takich jak niedoczynność tarczycy, anemia, depresja czy cukrzyca. W takich sytuacjach przedłużony sen stanowi sygnał ostrzegawczy wymagający konsultacji lekarskiej, a nie naturalną potrzebę organizmu.

Krótka drzemka dla relaksu

Mimo dość rygorystycznego podejścia lekarzy do czasu snu nocnego, w kwestii krótkich drzemek zarówno naukowcy jak i lekarze wyrażają zgodną opinię. Między godziną 12 a 16 krótka drzemka jest wręcz wskazana. Przynosi ulgę, gdy umysł jest nadmiernie przeciążony, chroni także serce przed chorobą wieńcową. Nie powinna jednak trwać dłużej niż 15–20 minut. Po takim relaksie organizm i umysł są przygotowane do dalszego efektywnego działania.

Krótka drzemka popołudniowa poprawia zdolności poznawcze, wspomaga pamięć oraz regeneruje układ nerwowy. Warto jednak pamiętać, że przekroczenie 20-minutowego limitu może wprowadzić organizm w głębsze fazy snu, co po przebudzeniu skutkuje uczuciem otępienia i zmęczenia zamiast oczekiwanej regeneracji. Dlatego precyzyjne odmierzenie czasu drzemki stanowi podstawę jej dobroczynnego wpływu na samopoczucie.

Kobieta śpi przykryta różowym kocem

Jakie są opinie badaczy?

Amerykańska organizacja National Sleep Foundation wraz z zespołem 18 lekarzy, naukowców i badaczy określiła ilość snu potrzebną do prawidłowego funkcjonowania ludzi w różnym wieku. Szczegółowe zalecenia przedstawiają się następująco:

  • Dla noworodków – 14–17 godzin dziennie
  • Dla niemowląt – 12–15 godzin dziennie
  • Dla dzieci w wieku 1–2 lat – 11–14 godzin dziennie
  • Dla dzieci w wieku przedszkolnym – 10–13 godzin dziennie
  • Dla dzieci w wieku szkolnym (6–13 lat) – 9–11 godzin dziennie
  • Dla nastolatków (do 18 roku życia) – 8–10 godzin dziennie
  • Dla młodych osób dorosłych (do 25 roku życia) – 7–9 godzin dziennie
  • Dla dorosłych (do 64 roku życia) – 7–9 godzin dziennie
  • Dla osób starszych (65 lat i powyżej) – 7–8 godzin dziennie

Najważniejszą funkcją snu jest „oczyszczanie mózgu” — dzięki zwiększeniu przestrzeni między neuronami krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego ulega poprawie, co umożliwia usunięcie toksyn zakłócających pracę układu nerwowego. Proces ten zachodzi głównie podczas fazy głębokiego snu i ma znaczenie dla prewencji chorób neurodegeneracyjnych.

Wystarczy czasem zmienić podejście do codziennego funkcjonowania organizmu i wprowadzić zwyczaj krótkich drzemek, by różnica w zwiększeniu aktywności była zauważalna. Uregulowanie liczby przesypianych godzin może na początku wydawać się trudne, ale z czasem organizm zaakceptuje te pozytywne zmiany i dostosuje się do nowego rytmu dobowego, co przełoży się na lepsze samopoczucie i wydajność w ciągu dnia.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.